ដាក់ប្រកាស ដោយ ៖ ក្មេងស្រុកស្រែ | ខែ​ឧសភា 19, 2010

ពាក្យអារាធនាធម៌ទេសនា

ពាក្យអារាធនាធម៌ទេសនា

(បទព្រហ្មគិត)

         គ្រានោះសហម្បតី                                                                      ព្រហ្មជាឥសូរលោកា

         ចូលគាល់ព្រះសាស្តា                                                                   លើកហត្ថាសិរោរាប។

  ហើលពោលពាក្យទូលថា                                                          សូមករុណាស្តេចទ្រង់ជ្រាប

 ត្បិតសត្វអន់ទន់ទាប                                                                    ទុព្វលភាពបានក្រៃក្រាស់។

      ទន្ទឹមព្រះធម៌ថ្លៃ                                                                          ជានិស្ស័យបច្ច័យច្បាស់

   ឥឡូវទ្រង់បានត្រាស់                                                                   ត្រេកអរណាស់ពុំកន្តើយ។

សត្វខ្លះក្រាស់ដោយកាម                                                             មិនយល់តាមត្រៃលក្ខណ៍ឡើយ

ឥលូវយល់ខ្លះហើយ                                                              ដោយអំណាចព្រះមានបុណ្យ។

    បើបានស្តាប់ទេសនា                                                                    បញ្ញាក្លាខ្លាំងលើសមុន

   សូមព្រះដ៏មានបុណ្យ                                                                   ទ្រង់និមន្តត្រាស់ទេសនា។

   ប្រោសសត្វបំបាត់សោក                                                               ទាំងរាគរោគរូបតណ្ហា

ងងឹតប្រែជ្រះថ្លា                                                                          កើតបញ្ញាភិយ្យោយល់។

    ត្រៃលោកគោកត្រៃលក្ខណ៍                                                           សង្សារចក្រវិលមិនដល់

អវិជ្ជាជាឬសគល់                                                                        ជាបច្ច័យនៃសង្ខារ។

នាំសត្វឲសោកសៅ                                                                     លិចលង់នៅក្នុងសង្សារ

បញ្ចមារមោហន្ធការ                                                                    រិតរុំហ៊ុំជុំជាប់នៅ។

ហេតុនេះសូមព្រះអង្គ                                                         ប្រោសស្រោចស្រង់ដាក់សំពៅ

ចម្លងសត្វឆ្ពោះទៅ                                                                  កាន់ត្រើយត្រាន្តនិព្វាននាយ។

ដូចកល់ប្រទីបធំ                                                                          សាយត្រសុំភ្លឺព្រោងព្រាយ

បំភ្លឺសត្វទាំងឡាយ                                                                      ឲសប្បាយក្សាន្តភិរម្យ។

ព្រះសទ្ធម្មជាស្គរជ័យ                                                                ព្រះវិន័យជារាងធំ

ព្រះសូត្រជាខ្សែរុំ                                                                         ព្រះអភិធម្មជាស្បែកដាស់។

 អរិយសច្ចជាអន្លូង                                                                       សម្រាប់ទូងឲលឺច្បាស់

សត្វលោកងោកងុយណាស់                                                  លឺស្គរដាស់ក្រោកឡើងបាន។

បរិស័ទបួនជំពូក                                                                          ដូចផ្កាឈូកក្នុងជលដ្ឋាន

ខ្លះផុសចាំសូន្យធាន                                                                    រះនឹងរីកដោយរស្មី។

ព្រះធម៌ជាសូរ្យសែង                                                                    រះឡើងចែងចាំងរង្សី

បំភ្លឺលោកទាំងបី                                                                          ឲយល់ផ្លូងឋានសុខា។

សហម្បតីព្រហ្ម                                                                          ឱនបង្គំអារាធនា

សម្តេចព្រះភគវា                                                                         ដោយគាថាយ៉ាងឯង។

ព្រះពុទ្ធទ្រង់អនុកូល                                                                     ព្រមទទួលនិងសម្តែង

ដោយតុណ្ហីភាពថ្លែង                                                                    តាមភាវគុណករុណា។

ទើបក្រោកចាកទីនោះ                                                                  ភ័ក្រ្តាឆ្ពោះព្រៃមិគទា

យាងចេញចរលីលា                                                                     ពីទីដោយព្រះបាទ។

ញ៉ាំងសត្វចូលពុទ្ធចក្រ                                                                  មានបញ្ចវគ្គីយ៍ជាអាទិ៍

ឲផឹកអម្រឹតជាតិ                                                                          រស់និព្វានតាមធម្មតា។

ចាប់ដើមពីនោះឯង                                                                      ទ្រង់សម្តែងធម៌ទេសនា

ធ្វើពុទ្ធៈក្រិត្យា                                                                             អស់វស្សាសែសិបប្រាំ។

ពុំថយពុំបន្ធូរ                                                                              ប្រយោជន៍យូរអង្វែងឆ្នាំ

សម្រេចបុញ្ញកម្ម                                                                         ដល់សព្វសត្វក្នុងភពត្រៃ។

ហេតុនោះឥលូវនេះ                                                                     យើងខ្ញុំនេះសាទរក្រៃ

បពិត្រព្រះគុណថ្លៃ                                                                       សូមនិមន្តប្រោសទេសនា។

 អនុគ្រោះពួកបរិស័ទ                                                                   ដែលជាប់ខាត់ដោយមោហា

ឲកើតមានបញ្ញា                                                                          ប្រាកដនាទីនេះហោង៕

(ចង់ពាក្យអារាធនាធម៌ទេសនា)

 

ដាក់ប្រកាស ដោយ ៖ ក្មេងស្រុកស្រែ | ខែ​កុម្ភៈ 24, 2010

ពុទ្ធប្រវត្តិសង្ខេប

 ពុទ្ធប្រវត្តិសង្ខេប

 (បទព្រហ្មគិត)

ខ្ញុំសូមសរសើរបុណ្យ

រំឮកគុណព្រះជិនស្រី

កាលស្តេចទ្រង់ចាប់ផ្ទៃ

នៃព្រះវរជាមាតា។

បវរព្រះកន្លង

ព្រះអង្គហោងឆ្នាំរការ

នូវខែអាសាធណា

ថ្ងៃព្រហស្បត្តិ៍ពេញបូណ៌មី។

នាកាលពោធិសត្វ

ប្រសូតថ្វាត់ចេញចាកផ្ទៃ

ឆ្នាំចពេញបូណ៌មី

ខែពិសាខថ្ងៃសុក្រច្បាស់។

វេលាជិតថ្ងៃត្រង់

ខំផ្ចិតផ្ចង់នឹកឲណាស់

ទន្ទេញឲចាំច្បាស់

ថ្វាយបង្គំយកបុណ្យទៅ។

កាលសោយរាជសម្បត្តិ

នោះជាក់ច្បាស់នូវឆ្នាំឆ្លូវ

ខែអាសាធនោះពិតនៅ

ពេញបូណ៌មីថ្ងៃសៅរ៍ពិត។

នាកាលពោធិសត្វ

ស្តេចទ្រង់កាត់ព្រះទ័យនឹក

ចេញសាងព្រះផ្នួសពិត

នូវឆ្នាំថោះខែពិសាខ។

នាថ្ងៃព្រហស្បត្តិ៍ពេញ-

បូណ៌មីមិញជាក់ជាអាទិ៍

ប្រុសស្រីដឹងជាតិ

ដឹងកំណើតព្រះពោធិ។

បានត្រាស់ឆ្នាំរកា

ខែពិសាខពេញបូណ៌មី

ថ្ងៃពុធប្រាកដខ្មី

ព្រះបាលីនិទានចេញ។

នាកាលព្រះទ្រង់ញាណ

ប្រោសប្រទានធម៌នោះមិញ

ធម្មចក្រដ៏ពោរពេញ

មានបរិវដ្ត៣ប្រការ។

ថ្ងៃអាទិត្យពេញបូណ៌មី

ខែអាសាធឆ្នាំរកា

ប្រោសបញ្ចវគ្គីយ៍ណា

បានសោតាព្រះកោណ្ឌញ្ញ។

សម្តេចព្រះទ្រង់ញាណ

ចូលនិព្វាននៅឆ្នាំម្សាញ់

នាខែពិសាខមិញ

ពេញបូណ៌មីថ្ងៃអង្គារ៍។

ខ្ញុំនឹងបង្គំនឹក

រំឮកពីអតីតា

កាលស្តេចគង់ធម្មា

តែងទេស្នាប្រោសប្រទាន។

ពួកសង្ឃអង្គបរិស័ទ

ធ្លាប់ប្រតិបត្តិព្រះទ្រង់ញាណ

ពេញបូណ៌ខែមាឃមាន

ព្រះបញ្ញត្តិចាត់វិន័យ។

ម្យ៉ាងទៀតទ្រង់មេត្តា

ប្រាប់សាវ័កដោយប្រពៃ

តថាគតនិព្វាននៃ

ពេញបូណ៌មីខែពិសាខ។

ពាក្យផ្តាំព្រះជាម្ចាស់

ខ្ញុំចាំណាស់ព្រះឪវាទ

ទើបនាំគ្នាឲហាត

ធ្វើបូជាពិសាខា។

ខួបខែពុទ្ធោវាទ

ប្រោសអនុញ្ញាតទុកធម្មា

ឲសព្វថ្វាយវន្ទា

អស់សាសនាគ្រប់៥០០០។

ខ្ញុំបានគោរពហើយ

ព្រះគុណអើយសូមឲទាន់

ព្រះសិអារ្យត្រាស់ក្រោយគ្រាន់

ជាសំពៅទៅនិព្វាន។

(ពុទ្ធប្រវត្តិសង្ខេបចប់តែប៉ុណ្ណេះ)

 

ចំណាត់ក្រុម

តាមដាន

Get every new post delivered to your Inbox.